โกรธง่าย หายยาก อาฆาต จำแม่น ผมได้ยินวลีคล้องจองนี้จากผู้ว่าราชการจังหวัดอุดรธานีในยุคสมัยหนึ่ง ซึ่งผมได้มีโอกาสเข้าร่วมประชุมในคราวที่ผู้ว่าราชการจังหวัดออกมาพบปะประชาชนในคราวจังหวัดเคลื่อนที่
เมื่อคราวที่ทำงานอยู่ที่จังหวัดอุดรธานี ผมมักจะได้ตามผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเข้าร่วมประชุมด้วยบ่อยๆ ในกรณีที่เข้าร่วมได้นะครับ เพราะท่านผู้บริหารบอกว่า ขี้เกียจบอกต่อ เลยให้ผมไปฟังเองเลย
เพราะส่วนมาก ข้อสั่งการที่ได้รับมา ส่วนมากแล้ว ผู้ปฏิบัติคือผมเอง HA HA
ในการออกมาพบประชาชนในโครงการจังหวัดเคลื่อนที่คราวนั้น มันจะมีช่วงหนึ่งที่ผู้นำท้องถิ่น ท้องที่ จะเข้าไปพบผู้ว่าเพื่อแจ้งรายงานว่างานอะไรที่มันสมควรได้รับการแก้ไขอย่างเร่งด่วน
ซึ่งแต่ละจังหวัด แต่ละครั้ง ผมไม่แน่ใจนักว่ามันเหมือนกันทุกครั้งหรือไม่
แล้วผู้ว่าราชการจังหวัดเขาก็ต้องเรียกหัวหน้าส่วนราชการในจังหวัดที่มีข้อมูลในเรื่องนั้นๆ มาให้ข้อมูลเพิ่มเติม
แต่รอบที่ผมมีโอกาสได้เข้าร่วมสังเกตุการณ์ด้วยนั้น ผู้ว่าเรียกยังไง หัวหน้าส่วนราชการผู้นั้นก็ไม่ตอบรับสักที ท่านเลยถามว่า มามั้ย พอได้ยินว่า ไม่มา เท่านั้นแหละ
ท่านบอกว่า “ผมสั่งแล้วใช่มั้ยว่า ให้หัวหน้าส่วนมาทุกคน” แล้วท่านก็บอกว่า “ผมป็นคน…”
“โกรธง่าย หายยาก อาฆาต จำแม่น”
ตั้งแต่วันนั้นมา ผมจำคำนี้ได้ ไม่เคยลืม
นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน